Bir arkadasim var, cok sevdigim.
Onun da bir blogu var, hatta blogu bana ilham verdi.
Onun blogunda en cok sevdigim sey, kisa cumleler kurmasi ve bu kisa cumleleri ile istedigi tum mesajlari vermesi, anlatmak istedigi her seyi anlatmasi.
Ben de kisa ve oz olmak istiyorum ama bu aralar acayip icimi dokesim var.
Degil uzun seyleri kisa kisa ifade etmek, kisacik ufacik seyleri uzatasim, sayfa sayfa paylasasim var. Tum detaylari eksiksiz anlatmak istiyorum, anlatayim ki beni cok iyi anlayin ve bana "hak" verin. Aslinda isin icinde hakli cikma arzusu olduguna gore bunu da isteyen benim canim "egom". Hani su melek mi seytan mi belli olmayan sevgili egomuz.
Ona da hak veriyorum ama bunca senedir gordugu bildigi her seyi geride birakmis, yepyeni bir hayata acmis gozlerini. Icinde bulundugu kutudan cikmis, belki daha guzel yeni bir kutuya gircek ama bilmiyor ki bu yeni kutunun nasil bir sey oldugunu, var olma - varligini devam ettirme - hayatta kalma ic gudusuyle hareket ediyor.
Kisacasi beni delirtiyor :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder