Buyumek...

Buyudugumuzu, artik bir yetiskin oldugumuzu nasil anlariz? Hele hele evli barkli bir adam/kadin oldugumuzu?

Mesela artik ailemizin gittigi her yere gitme, her davete katilma zorunlulugumuz yoktur dimi? Ya da mesela ayni yere gitsek bile ayri ayri araclarla gidebiliriz, ve kendimiz icin uygun olan bir vakitte o yerden ayrilabiliriz. Veya imkanimiz varsa ayni evde kalmayiz dimi cunku "EV"lendik" artik, adi ustunde. Kayinpederimiz, kayinvalidemiz, gorumcelerimiz ile tuvalette karsilasmasak da olur veya esimize cilve yaparsak aman yan odadan duyulmasin diye dusunmek zorunda kalmayiz. Uyanir uyanmaz simdi ne giysem, aman sutyen takmadan odadan cikmayayim derdimiz olmaz mesela veya her yemekten once ve sonra kendi evimizde bile yapmadigimiz kadar ev isi yapmayiz hele hele evin kizlari ellerini sicak sudan soguk suya sokmazken...

Iste butun bunlar benim icin "yetiskin" olunca maruz kalmayacagimiz seyler. Daha ozgur, daha bagimsiz, daha dik, kendimize ait bir dunya, kararlari sadece kendimizin verdigi... Yetiskin olmak budur ve tabi aldigin tum kararlarin sorumlulugunu ustlenmek...

Ama burda; her seyi ma-ailece yapiyoruz. Hatta arabaya 6 kisi binmemiz gerekse bile ayni yere gidiyorsak tek araba ile gidiyoruz. Ayni yere 2 araba gitmeye ne gerek var dimi? Ailelerin kendi arkadaslarinin verdigi davetlere hep beraber gidiyoruz. Ben, arabanin arka koltugunda bir yanimda esim, bir yanimda gorumcem ortada otururken kendimi 15 yasinda cocuk gibi hissediyorum, ve herkes de bizi hala cocuk olarak goruyor. Onlar bize cocuk gibi davraniyor, biz kendimizi cocuk gibi hissediyoruz; buyuyemiyoruz, kendimizi gelistiremiyoruz. Etrafim, burada, 30 yasina gelmis ama ozguvensiz, kendi basina doktordan randevu bile almaya yeltenmeyen koca cocuklarla dolu.

Ama bunlarin hepsi normal, benim ayni yere gitsek bile, ayri arabalarla gidelim daha rahat ederiz,kafamiza gore bir seyler yapmamiz daha kolay olur demem 

A-normal, hemen hemen her zaman oldugu gibi :)