Su an sihirli bir lamba bulsam, icinden bir cin ciksa, tek bir dilek hakkim olsa, sadece "sabir" dilerdim. Allahim lütfen bir lamba ve de bir cin istiyorum senden. Lambasiz cin de olur, yeter ki bana sabir versin.
2 hafta once babam beyin kanamasi geçirdi. Ameliyata girdiği gece sabaha kadar agladim, korktum onu bir daha göremeyeceğim diye. Sabah ilk ucakla yanına gittim. 2 gun yogun bakimda kaldi, 5 dakika yanina girmek için saatlerce bekledim. Yogun bakimdan ciktigi ilk gun tum gece basinda gozumu kirpmadim. Yeter ki babam iyi olsundu. Isin ironik tarafi kendisi hayati boyunca 1 gecesini bile uykusuz geçirmemiştir benim için ama olsun o benim babam sonuçta ve ben onun için her seyi yaparim - daha doğrusu yapardim.
An itibariyle 15 gundur hastanedeyiz, her gunumuzu birbirinden daha cekilmez hale getiren babama bakiyoruz. Simdi bize sabirli olmamizi, durumun onun için cok daha zor olduğunu, ona hep moral vermemizi falan söyleyeceksiniz. Ben de size gönüllüyseniz eger gelip babamla 24 saat geçirmeniz karsiliginda ne dilerseniz yapacagimi soyluyorum.
Hasta iyileşmeyi once kendisi istemeli. Kendi iyileşmek istese ve bunun için bize cektirmedigi sey kalmasa tamam kabulumuz her seye peki. Ama babam iyilesmek yerine hasta kalmak için ugrasiyor adeta.
Sigara içtiği için beyin kanamasi geçiren bir adam hala daha günde 10 kere sigara ister mi? Elimizden gelen her seyi yapıyoruz kendisi için ama doktorlarin yasak dediği seyleri yapamayiz ki ve bu yüzden su an bizden daha kotusu yok babamin gözünde. İnsan kendisine bakan, her sekilde yardim eden kişilere bir teşekkür etmez mi, bir minnet duymaz mi? Hadi tesekkuru gectim bir tatli soz cok mu? Biz mi hasta ettik onu, biz mi sebep olduk yasadiklarina, ben değil miydim günlerce doktora gitmesi için dil doken, annem değil miydi her seyi bu kadar kafasına takmamasini söyleyen, agbim değil miydi isle ilgili tum yuku üzerinden alan?
Ben hepimizin dünyaya gelmeden once icine dogacagimiz aileyi ve yasamak istediğimiz tecrübeyi - tecrübeleri sectiğimize inaniyorum. Cok merak ediyorum acaba bu babayi seçerek hangi tecrübeyi yasamak istemiş olabilirim ya da sadece annemi mi seçtim, babam da onla beraber mecburen geldi? Peki ya annem o nasil bir tecrübe yasamak istemis olabilir ? Mazosist bir ruh muydu acaba:)
Sorun sadece hasta olduğu zaman ki ruh hali değil ki, her zaman egoist ve bencil bir adamdi benim babam. Ilgisiz bir es ve ilgisiz bir baba. Annem hastanede kaldigimiz sure boyunca oyle seyler anlatti ki bana, babamla ilgili, evliliklerinin ilk yillari ile ilgili. Adeta kanim dondu dinledikçe, canim annem anlatmamis kimselere bugüne kadar, içine ata ata sonunda safra kesesinde 35 mm lik kist olmuş. Insallah ciddi bir sey değil, yarin doktor sonuclara bakacak tekrar.
Yani uzun lafin kisasi, babamin bu hastaligindan cok sey öğrendim su 15 gun icerisinde. En önemlisi gerçekten hayatta en önemli seyin "sagligimiz" oldugu gercegi beynimin her kosesine kazindi iyice. Hatta bundan sonra da unutmamak için vücuduma dövmesini yaptirmayi düsünüyorum. Dovme yaptirmayi düşünenler bence isim yazdırmakmis, yin yang dövmeleriymiş yok kelebek cicek böcek, Afrika kabilelerinin sembollerini fln biraksinlar bir kenara, ilk once hayatta hepimiz için gerçekten önemli olan ilk seyin dövmesini yaptirsinlar.
Sabah yataktan yardimsiz kalkabiliyorsak eger, iki elimizle yuzumuzu yikayip, dişlerimizi fircalarken ayakta durabiliyorsak, geri kalan her sey bos.
Bugüne kadar yazdigim yazilardaki tum sikayetlerimi unutun, saglikli olduğum ve sevgi dolu bir ese sahip olduğum için SUKREDIYORUM!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder