Doktor doktor soyle bana derdim ne?

Son zamanlarda kendimi taniyamaz oldum, iyi anlamda degil ama. Hani guzel yeni gelismeler, aliskanliklar, arkadaslar vs. degil beni ben olmaktan cikartan. 
Derdimi acikca soylersem anlatmasi da anlamasi da daha kolay olacak sanirim. Hani biraz hasta oldugunuz sabahlarda hic yataktan cikmak istemez ya insan hele bir de hava yagmurluysa :) Iste ben de tam o ruh hali icindeyim, hasta degilim cok sukur zaten hasta olsam da simdiye kadar bu kadar yatmaya yuz kere iyilesmis olurdum. Evet minik bir sebebim var halsizligim icin ama benim esas sorunum fiziki halsikzlik de degil sanki, ruhumun hali yok hatta hali var da useniyor adeta. Her seyi erteliyorum bu aralar ama her seyi, ev isi, alisveris, telefon konusmalari... Calan telefonlari bile acmiyorum bazen, konusmaya halim yok veya useniyorum. Insan konusmaya usenir mi? Usenmez sanirim, o zaman benim derdim ne? Bazen diyorum cok dert etmim bu durumu, kendiliginden gecer, demek ki buna ihtiyacim var simdilik, ama ya o zamana kadar saclarimda beyazlar cikarsa? Keske eskiden oldugu gibi annelerimizin bir cimcigi ile kendimize gelebilseydik :) Canim sIkIlIyor dedigim de ; iyidir sIkI can cabuk cikmaz derdi :)) Anneannem de ; evlendirelim o zaman seni derdi. E su an evli olduguma gore can sIkIntIma baska bir care bulmak gerek sanirim.
Isin daha da ilginci ben her zaman kendimi mesgul edecek, yapmaktan keyif alacak bir seyler bulurum hayatta, ama bu aralar useniyorum. Itiraf ediyorum; sadece useniyorum. Ne hastayim ne depresyonda sadece usengecligim tuttu. Enteresan ama hic basima gelmemisti daha once, o yuzden nasil cikicagimi da pek bilmiyorum acikcasi.. Insan kendi kendini de zorlayamiyor ki yahu, hele ki beni..
Neyse, simdi 2 gun ve 4 saattir erteledigim terziye gitmem lazim yoksa butun haftasonunu yine esofman ile gecirecegim. 
Cok enerjik, yerimde duramadigim, zip zip zipladigim gunlerden bildirmek uzere,,,
Son soz : hayat sevince guzel :)

Iyi gunde / Kotu gunde

Hayatta ne zaman basimiza veya bir yakinimizin basina hastalik, olum gibi uzucu bir olay gelse, hayatin, saglikli olmanin kiymetini o zaman hatirliyoruz.
Anlatmak istiyorum, insanlarin kafalarinin icini acip sokmak istiyorum bazi dusunceleri, ama maalesef ozgur iradeye sahip oldugu icin insanoglu bunu yapamiyorum. Maalesef diyorum cunku ben ki herzaman insanlarin hak ve ozgurluklerinin sonuna kadar arkasinda olan bir insanim, ama uzuluyorum. Insanlarin hayatta neyin gercekten onemli, neyin onemsiz oldugunu bilmemelerine, farkinda olmadan yasamalarina uzuluyorum. Bu yasadiklari gunler bir daha geri gelmeyecek, sevdiklerinin yarin yanlarinda olacaklarinin bir garantisi yok. Bunu boyle soyleyince herkes istisnasiz, "evet biliyorum" diyor. Ancak is bildikleri dogrultusunda yasamaya geldigi zaman tik yok.

Son zamanlarda cok uzucu bir sey daha gozlemliyorum: Maalesef sevdiklerimizin guzel gunlerinde onlara ayiracak vaktimiz yok ama soz konusu kotu gun oldugu zaman hemen ordayiz. Bunun nesi kotu diyeceginizi biliyorum ama cumleyi bir daha okuyun lutfen. Ben kotu gunde yanlarinda olmayalim demiyorum, sadece kotu gunde yanlarinda olmak icin ugrastigimiz kadar iyi gunde de yanlarinda olalim diyorum. 
Hic bir yakininizin dogum gununu kutlamak icin isten izin alip baska bir sehire gittiniz mi? Peki ya o yakininiz bir akrabasini kaybetse veya cok hasta olsa onu gormek icin sadece birkac gununuz kalmis olsa? Ne isiniz olursa olsun, iki eliniz kanda olsa giderdiniz degil mi?
Cok sevdigimiz bir arkadasimiz birkac gun once babasini kaybetti. Butun sevenleri islerini guclerini birakip acisini paylasmak icin yanina geldi. Kimisi patronuna karsi gelip isten cikip geldi, kimisi 1 gun icin 24 saat otobus yolculugu yapti. Ama ayni arkadasimiz babasina supriz bir dogum gunu yapmak isteseydi, bu insanlardan sadece yakinda ve musait olanlar gelecekti. Kimseyi suclamiyorum, asla, sadece insanlarin kotu gunlere gosterdigi hassasiyet ve ozeni iyi gunlere de gostermesi gerektigini dusunuyorum. Sonucta saglikla, agiz tadiyla gecirecek kac gunumuz oldugunu nereden biliyoruz ki?
Sanirim sevgili esimin soyledigi bir soz kendimi cok daha iyi anlatmama yardimci olacak. Bir gun demisti ki: "Cenazeleri hic sevmiyorum ama butun aileyi bir araya topluyor." 

Benim anneannem: "ne yapacaksaniz benim sagligimda yapin, ben oldukten sonra hicbir kiymeti yok", derdi. Cok da dogru derdi. Anneannecigim ben seni anladim ama maalesef kimseye anlatamiyorum :(
Insallah herkesin bir gun gercekten neyin onemli oldgunu anlayarak yasadigi gunlere...