Kendinizi ozgur hissediyor musunuz?
Ozgur olmak icin illa ki Nil Karaibrahimgil'in "Ben Ozgurum" sarkisindaki gibi sirtimiza cantalari alip kendimizi yollara vurmamiza gerek yok.
Canimiz bir sey yapmak istediginde bunu yapabiliyorsak eger veya tam tersi istemedigimiz seyleri yapmayabiliyorsak, oldukca ozgur sayiliriz.
En son ne zaman birine "gercekten" ne dusundugunuzu soylediniz? Uzun zaman mi oldu? Hayirdir, karsinizdakini kirmak mi istemiyorsunuz yoksa, ne kadar da naziksiniz. Yoksa size, oyle yaparsaniz bunun "ayip" olacagi mi ogretildi? Yoksa hepsinin altinda aslinda sevilme, takdir edilme arzumuz yatiyor da, karsimizdakini kirarsak bizi sevmeyeceginden mi korkuyoruz?
Cocukken hepimize etrafimiz tarafindan "sevilen,takdir edilen" bir cocuk olmamizin ne kadar onemli bir sey oldugu ogretilmedi mi? Hatta komsunun cocuklari her zaman gozunu oymak istedigimiz kadar mukemmel degil miydi?
Peki ya kendimizi sevmek? Hagimizin ailesi "yavrum once sen kendini sev, once sen bil ne oldugunu, kim oldugunu, baskasinin ne bildigi onemli degil" demistir? Diyemezlerdi ki; cunku onlari da anne babalari hep elalem ne der diye yetistirmemis miydi?
Iste bu noktada artik bizim bu donguyu kirmamiz gerektigini dusunuyorum. Yetistirdigimiz cocuklarla yeni bir donem baslatmaliyiz. Farkindaligi yuksek, kendini bilen, asla saygisiz degil ama "mahalle baskisi"na pabuc birakmayan, sevmeyi bilen, icinde sevgi icermeyen sayginin ne kadar bos oldugunu bilen, sadece kendine benzeyeni degil kendine benzemeyenleri de sevmeyi, onlara saygi gostermeyi bilen bir nesil yetistirmemiz lazim.
Inaniyorum ki; eger zamaninda birileri de cocuklarini bu sekilde yetistirseydi yasadigimiz ulke bugun bu halde olmazdi.
Bu arada en basa donersek eger, ozgurluk diyordum, guzel sey - di. Nedense kendimi ozgur hissetmeyeli uzun zaman olmus da gecen gun tesadufen farkettim. Biliyorum buyuyoruz, sorumluluklarimiz artiyor filan derken eski yillardaki gibi bir ozgurluk pek mumkun olmuyor.
Ancak unutmamamiz gerekir ki; sorumluluklarimizin artmasi sadece fiziksel olarak ozgurlugumuzu kisitlayabilir. Zihnimizde ozgurlugumuzu kaybetmek, bunun sorumlusunu uzaklarda aramamiza gerek yok, bunun tek sorumlusu ancak ve ancak kendimiz olabiliriz, ve buna izin vermemeliyiz.
Durust olacak kadar cesur olmali ve yere saglam basmaliyiz.
